İçeriğe geçmek için "Enter"a basın

Yazıların Yazarı: “Merve Turgut”

Ummanda Nefes(ler)

Şimdilerde bizler   zaman ve mekan olarak hiçbir yerde değiliz. Kimiz, neyiz, ne değiliz biz?  Aradık mı kendimizi ya da birbirimizi. Aklımıza geldi mi sahi? Kapıldık bir hengameye kapadık gözleri…

Gün Doğarken

Akşam, kızıllığını her daim ağır ağır siyaha teslim eder. Siyah ise emanetini her yeni fecirde tekrar bırakır gider. Böylesi harikulade bir nizamda yoldan çıkmış, benliğini kaybetmiş, ruhu peyderpey erimiş insanlar…

Şahsiyet

Hiçbir ışık yok farkındayım.  Herkes kendi karanlık ummanında kaptan . Üstelik yok tutup açacak bir el de. Ait olunmayan yerlerde tutunmaya çalışanlar. Çırpınıp başaranlar ve aynı zamanda başaramayanlar. Yüzde elli…

Sil’inmiş İz

Hayıflanmak; on bir harf, dört hece ve bir kelime. Üstten bakıldığında bir anlam ifade ettiği söylenemez. Ama asıl derinde çıkar gerçekler açığa. Hiç kimseler otuz altı, kırk iki ve yirmi…

Meridyenler Arası

Çayımız bardakta öylece soğuyadursun. Bir kulağımız radyoda, diğeri ise telefonda. Gelecek olanı değil, gelmesini istediğimizi bekliyoruz. Kıpırtısız koca boşlukta yalnızca sessizliğin sesi. Bekliyoruz gelmeyecek haberi. Kaybedince anlaşılıyor demek ki biçilen…

Mahal Edebiyat Sanat © 2020

error: Seçimler engellenmiştir.