Yazar: 23:52 Şiir Eki, Şiir Eki 4

Küf

saçlarını ördüm
böyle bir karanlık zamanda
ve nasıl geçer
sulara bedenini veren korku

duvarlara
yüzümü güldüren bir kimseye
boşluğun kendine olan
tekinsizliğiyle susar

kapı gıcırtıları
yine hüküm sürer bu evlerde
küf kokusu vesaire
düş ölümü bir guernica

dil sürçmesi
iki yakamı da bazen ilikliyorsa
lekedir sözcüklerle
bir yalnızlığa haykırmak

kasımlarda çıplak üşür
kendi uykusuzluğunda
maviliklere ben
annemin alın teriyle yorgun

ve bir gül
iki karanfil
sevincini çekiyordu
tenimden

Yunus Karakoyun
Latest posts by Yunus Karakoyun (see all)
  • Küf - 4 Temmuz 2024
Visited 16 times, 1 visit(s) today
Close